وعده هاي پوچ كافي است ما منتظر پاسخ هستيم

در پايان سال تحصيلي , نگاهي كوتاه به سالي كه براي معلمان در سكوت گذشت , نشان ميدهد كه حتي به وعده وعيدهايي مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات كه در آشكار به فرهنگيان داده شده , كوچكترين پاسخي داده نشده و بر خلاف آنچه كه در رسانه ها و انظار عمومي نشان داده ميشود , فرهنگيان روزهاي بسيار سختي را پشت سر ميگذارند . فضاي بسيار گسترده و تبليغات زياد دولت مبني بر اينكه همه مشكلات معلمان حل شده خود بخود باعث القاي ذهنيت غلط متوقع بودن بيش از حد فرهنگيان و زياده خواهي و سيري ناپذيري و آشوبگر بودن ايشان را در ذهن مردم جا خواهد انداخت . حال آنكه فرهنگيان شريف تنها و تنها خواسته هاي قانوني و برحق خود را پي گرفته و خواستار محقق شدن مينيمم خواسته هاي معيشتي خود ميباشند. و در مقابل چه جوابي دريافت كردند جز محدوديت , وعده هاي بي پايان پوچ و احضار و دادگاه ؟ آيا معلمان شريف و زحمتكش كشورمان زياده خواه و آشوبگر هستند يا خواستار منزلت واقعي خويش ميباشند ؟

يك معلم دردمند در مورد جايگاه و منزلت واقعي معلم و نقطه كنوني جامعه فرهنگي چنين ميگويد :

”اين درد را به چه كسي بايد گفت وقتي كه شريف ترين قشر در تامين حداقل هاي معيشتي براي يك زندگي ساده دچار مشكل باشد ؟ مگر با اين تورم موجود و فكر حل مسئله مسكن كه امروز به جد , يكي از مهمترين مشكلات ما است , ميتوان آنطور كه بايد روي تربيت و آموزش متمركز شد ؟ هميشه گفته اند معلمي شغل انبيا است اما با اين وضع موجود حتي منزلتي هم كه روزي در صدر جايگاه اجتماعي ما بود از بين رفته است .”

معلم شريف ديگري در رابطه با برخوردهاي ناشايستي كه با معلمان شده و وعده هاي توخالي مسئله را چنين عنوان مينمايند :

” به نوعي سر معلمان را گرم ميكنند  . قولهايي به خاطر مسايل سياسي داده ميشود هر زمان كه مشكلي داشته باشند و به معلم نياز پيدا كنند يك سري وعده هايي ميدهند اما واقعيت چيز ديگري است ..... گفتند طرح پلكاني كه معلمان به واقع مفهومش را طي اين مدت نه ديدند و نه فهميدند چرا كه تنها يك حرف است, مگر نميگويند نرخ تورم بالا ميرود تازه اين ارقام اعلام شده است , پس چرا ما حقوقي دريافت نميكنيم كه متناسب با اين تورم باشد ؟ درحالي كه حقوق متناسب با تورم افزايش يابنده يكي از خواسته هاي بديهي هر كسي ميتواند باشد .  كجاي اسلام اين رفتاري كه با معلم ميشود عدل است ؟ ”

مسئؤلين حتي از دادن جوابي قانع كننده به فرهنگيان نيز تفره رفته و تنها به پاسكاري و وقت كشي بسنده نموده اند . همانطور كه در ماه گذشته شاهد بوديم وعده هاي معمول بخصوص در آستانه ارديبهشت ماه شدت گرفت و اكنون كه در پايان سال تحصيلي هستيم نيز همچنان ادامه دارد . در اكثر شهرها اضافه كاري ها پرداخت نشده , منجمله در اصفهان , قزوين , بانه, اردبيل و ....

در همين اثنا شاهد شدت گرفتن نارضايتي همكاران بوديم و در شهرهاي مختلف برنامه هايي مبني بر پيگيري خواسته هاي قانوني معلمان , از سوي اين قشر آگاه و فرهيخته اعلام و برگزار گرديد. منجمله تجمع كوچك امابسيار باشكوه همكاران اصفهاني در خميني شهر , تجمع فرهنگيان در اردبيل ,تجمع اعتراضي معلمان ملاير, اعتصاب معلمان بندر گناوه , اعتصاب معلمان بانه و ....

اگرچه تا اين زمان نيز در اعمال محدوديت و فشار در تنگنا قراردادن فرهنگيان چيزي فروگذار نشده بود , اما اين برنامه ها نيز به نوبه خود دستخوش اعمال چنين تنگناهايي شدند اما عليرغم همه فشارهاي موجود , از آنجايي كه صبر همه معلمان لبريز شده و خشم آنها از وعده هاي دروغين , روز به روز بيشتر ميشود , سكوت نكرده و بار ديگر براي احقاق خواسته هاي برحقشان , برخاسته و دست به دست يگديگر دادند . چراكه تحقق اين خواسته ها جز در سايه اتحاد و حركتهاي منسجم و هماهنگ , امكان پذير نبوده و نخواهد بود .

هم اكنون همه فرهنگيان به روشني ميدانند كه براي برون رفت از شرايط فعلي راهي جز اعتراض و در واقع باز پس گرفتن حقوق قانوني خود ندارند . اگر هم طي اين چند سال گاه گاهي مسئولين غفلت نموده و نيم نگاهي به خواسته هاي فرهنگيان انداخته اند ! به اين دليل بوده كه نقطه شروع , در واقع اوجگيري درخشنده يك اعتراض و يا فرياد حقي بوده كه ازگلوي فرهنگيان شريف برخواسته تا سر سوزني بر وعده هاي پوشالي جامه عمل پوشانده شود .

عدم توجه و رسيدگي از جانب مسئولين بخصوص در طي يك سال گذشته , هر شبهه و ابهامي وجود داشت را از بين برده است كه هيچ گوشي براي شنيدن صداي ما وجود ندارد و براي احقاق حقوق قانونيمان , اين خود ما هستيم كه بايد اقدام نماييم .

تجربه نشان ميدهد كه وعده وعيدهاي داده شده مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات , همواره به فراموشي سپرده خواهند شد , گرچه از روز اول هم روشن بود كه غير از ما , هيچ كس دردمند دردهاي ما نبوده و براي رسيدن به حقوق قانوني مان , تنها اين خود ما هستيم كه بايد آستين بالا زده و درد را درمان كنيم  .

 آقاي ميراكبر رئيس زاده عضو هيات مديره ي كانون صنفي معلمان ايران،تهران بطور تلفني به شعبه ي بازپرسي دادگاه انقلاب احضار شد.

ميراكبر در اين باره مي گويد:  امروز شنبه نزديك ساعت 10صبح زنگ گوشي موبايل من به صدا در آمد، واژه ي " تلفن مخفي" روي صفحه ي آن درج شد،پس ازبازكردن تلفن كسي ازپشت خط مرابراي روز سه شنبه ۳۱ارديبهشت ۱۳۸۶ساعت ۱خ صبح به نشاني تهران،تقاطع خيابان دكترشريعتي ومعلم شعبه ي بازپرسي دادگاه انقلاب فراخواند.

ميراكبر در باره ي علت اين احضار گفت: من از فرد پشت خط چيزي در اين باره نپرسيدم،اما شايد در باره ي تجمعات ارديبهشت سال 1386 بوده باشد.

مير اكبر درپايان ادامه داد: من باوكلايم  آقايان هوشنگ پور بابايي وپرويز جهانگير راد در اين باره گفتگو خواهم كرد واگر ايشان نيازبدانند،به دادگاه خواهم رفت.وچشم به راه نامه ي كتبي نخواهيم ماند.

ياد آوري: مير اكبر در۱۸ ارديبهشت ۱۳۸۶به مدت ۱۴ روز در بازداشت زندان اوين بوده و با وثيقه ي ۸۰ ميليون تومان در ۳۱ ارديبهشت ۱۳۸۶  آزاد شد.

 علت احضار ادامه ی فعالیتش در کانون صنفی معلمان ایران و به ایشان پیشنهاد شد که ازحضور در جلسات هفتگی کانون خود داری کند.

 محمود دهقان در این باره می گوید :

رئیس مدرسه ای که من د رآنجاتدریس می کنم،آهسته مرا به گوشه ای فرا خواند و موضوع احضار مرا توسط هیات بدوی به آگاهی ام رساند.من هم در روزدوشنبه ۲۴/اردیبهشت خودم را به اداره ی کل آموزش وپرورش تهران واقع درمیدان فلسطین رساندم .

   آقای دهقان علت احضار را ادامه ی فعالیتش در کانون صنفی معلمان ایران دانسته ومی گوید: آنهامرا تهدید می کردند و به من پیشنهاد می دادند که ازحضورم در جلسات هفتگی کانون خود داری کنم. اما من تاکید نمودم که تا اجرای عدالت در پرداخت حقوق کارکنان دولت به اعتراض خود ادامه خواهیم داد.   

کانون صنفی معلمان ایران،تهران

در حالي كه تنها يك ماه تا پايان سال تحصيلي جاري باقي است

دررابطه با عدم پرداخت اضافه حقوقها و مطالبات فرهنگيان در قزوين , مطلع شديم كه همكارانمان از شروع سال تحصيلي جاري تا كنون تنها اضافه كاري مهر و آبان را دريافت كرده اند و مابقي اضافه كاريها تا كنون پرداخت نشده است . تنها مبلغ 40,000 تومان بنهاي نقدي  مرحله دوم پرداخت گرديده كه در مقابل حجم باقيمانده مطالبات با توجه به نرخ تورم موجود بسيار ناچيز و غير قابل عنوان كردن است. به نوعي اين اقدامات توهين به مقام و جايگاه اجتماعي فرهنگيان شريف و فرهيخته تلقي ميشود.

و اين در حالي است كه در ماههاي اخير به كرات از سوي مسئولين آموزش و پرورش در جلسات متعدد, وعده وعيدهايي مبني بر پرداخت معوقه ها و مطالبات داده شده است . آنان مانند قبل پرداخت اين حقوق را به ماههاي آينده و در آخرين اطلاع , به شهريور ماه موكول ميكنند .

يك همكار دردمند قزويني در اين باره چنين ميگويند :

”ما معلمان نيز در اين مملكت حق زندگي داريم . مگر نه اين است كه ما هم براي امرار معاش خود نياز به حد اقل هاي يك زندگي معمولي را داريم ؟ از تمام درآمدي كه من در يك ماه دارم _ هزينه آب و برق و مسكن و بدهي هايم را كنار بگذارم _ تنها صد هزارتومان باقي ميماند كه آن را نيز نميدانم به كدام زخم بگذارم . بهتر است در اين وضعيت خيالمان را راحت كنند و بگويند شما حق زندگي نداريد . مثلا ما فرهنگيان اين جامعه هستيم و معيشت و منزلت اساسي ترين حقوق ما است . ”

ندا بهرامي

سال تحصيلي رو به پايان است در حالي كه تنها بخش كوچكي از مطالبات قانوني معلمان دادهشده و مابقي مطالبات بدون پاسخ باقي مانده اند در عوض آنها در جواب تجمعات و اعتصابات پياپي , تنها وعده هاي توخالي دريافت نموده اند . آيا زمان آن نرسيده است كه مسئولان اندكي به فكر پرداخت مينيمم هاي قانوني فرهنگيان بيفتند ؟ يك معلم قزويني در باره فشارهاي ناشي از عدم پرداخت به موقع حقوق و مطالبات چنين ميگويد :

”اين درد را به چه كسي بايد گفت وقتي كه شريف ترين قشر در تامين حداقل هاي معيشتي براي يك زندگي ساده دچار مشكل باشد ؟ مگر با اين تورم موجود و فكر حل مسئله مسكن كه امروز به جد , يكي از مهمترين مشكلات ما است , ميتوان آنطور كه بايد روي تربيت و آموزش متمركز شد ؟ هميشه گفته اند معلمي شغل انبيا است اما با اين وضع موجود حتي منزلتي هم كه روزي در صدر جايگاه اجتماعي ما بود از بين رفته است .”

يكي ديگر از همكاران نيز با خنده اي كه گوياي همه چيز است ميگويد :

”دوست من,معلمان زياده خواه اند,مطالبان كه پرداخت شده , معوقه اي كه باقي نمانده است , در باره چه موضوعي صحبت ميكنيد ؟ فقط ميماند حل و فصل تعطيلات تا بستان و پر كردن اوقات فراغت كه كمي ما را دچار مشكل كرده و نميدانيم چطور آن را حل كنيم  !!! ”

در واقع به روشني ميتوان دريافت كه طرح افزايش پلكاني حقوق معلمان و كاركنان دولت بر اساس توافق مجلس و دولت نهم , تنها يك طرح فرماليستي بود كه به پرداخت بخش ناچيزي از حقوق معلمان آن هم بعد از اعتراضات طولاني منجر گرديد . در حالي كه بر طبق وعده وعيدهاي داده شده از دوران خاتمي مسايل معلمان بايد پيگيري ميشد كه هيچ پيگيري در كار نبود , قانون نظام هماهنگ انجام نشد و با يك نوع پاسكاري و وعده هاي سر خرمن , سرش در گل فرو رفت .

سوال ما اينجاست كه چرا دولت بعد از اين همه سختي كه فرهنگيان كشيده اند در طي اين مدت هيچ جوابي براي گفتن ندارد ؟ آيا اين بايد بگوييم دولت از پرداخت همان ناچيز دستمزد معلمان , متناسب با نرخ تورم (همان تورم 12درصدي نامبرده شده) ناتوان است و آيا ما باز هم بايد شاهد سكوت و بيتفاوتي مسئولين در اين زمينه باشيم ؟

جواب را از كدام مرجع بايد جستجو كنيم و به چه كسي بايد داد سخن بگشاييم ؟

ناديا كريمي / ارديبهشت 87

مجمع عمومي كانون فرهنگيان اليگودرز

دوشنبه ۱۶ارديبهشت در تهران به دعوت گروه سياسي تجاري كانون صنفي معلمان ايران تجمع عده اندکی از معلمان ، از ساعت ۱۴تا ساعت ۱۶ در جلوي ساختمان معاونت پرورشي وزارت آموزش و پرورش واقع در ميدان فلسطين تشكيل شد. در اطراف خیابانهای منتهی به سازمان اموزش و پرورش شهر تهران ماموران نیروی انتظامی در اکیپ های مختلف بصورت اماده باش حضور فعال داشتند. اما وقتی عدم همراهی سایر معلمان را مشاهده نمودند بسیاری از آنها ترجیح دادند در داخل خودرو های خود بمانند. ین تجمع به دلیل عدم حمایت سایر معلمان بدون حتی کوچکترین شعار یا واکنشی به پایان رسید. ماموران نگهبانی و انتظامات سازمان آموزش و پرورش شهر تهران نیز طبق هماهنگی قبلی تمامی درب های ورودی اداره را نیز از ساعت ۱۲ بسته بودند.

    امروز پنج شنبه 12 اردیبهشت 1387 درکرمانشاه در ساعات نخست نزدیک به 300 نفر از معلمان تجمع کردند. این معلمان در شعارهای خود خواستار اجرای عدالت اجتماعی و تحقق اهداف آموزش وپرورش شدند.

     آقای امینی رئیس سازمان آموزش و پرورش در جمع تجمع کنندگان حاضر شد،و طی سخنانی وعده دادکه تا پایان هفته ی معلم  مطالبات معلمان شاغل و بازنشسته پرداخت خواهد شد،واز انان خواست که به تجمع خود پایان دهند،اما تجمع کنندگان حرف او را نپذیرفتند و وعده های مسئولین را دروغ دانستند.

سپس حجه الاسلام  مولوی رئیس تخلفات اداری استان کرمانشاه برای سخنرانی به جایگاه رفت،اما تجمع کنندگان با فریاد وسردادن  شعار ایشان را از ادامه ی صحبت بازداشته و از جایگاه پایین کشیدند.

اردبیل :