| تبليغات | X |
سال تحصيلي روبه اتمام است در حالي كه به هيچ كدام از خواسته هاي معلمان رسيدگي نشده و در حال حاضر جامعه فرهنگي با مشكلات بسياري روبرو بوده و روزهايي بسيار سخت را پشت سر ميگذاريم . وعده وعيدهاي داده شده مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات , به فراموشي سپرده شده , گرچه از روز اول هم روشن بود كه غير از ما , هيچ كس دردمند دردهاي ما نبوده و براي رسيدن به حقوق قانوني مان , تنها اين خود ما هستيم كه بايد آستين بالا زده و درد را درمان كنيم . اما عدم توجه و رسيدگي از جانب مسئولين در طي اين مدت , هر شبهه و ابهامي كه در اين مورد وجود داشت را نيز از بين برده است چنانچه بسياري از فرهنگيان اين روزها به اين مي انديشند كه براي برون رفت از بن بست فعلي , چه راهكارهايي متصور است ؟ بخصوص اينكه ارديبهشت ماه نزديك است و در واقع يك روز شناخته شده براي بيان مجدد مطالبات . همانگونه كه روزهاي با شكوه ارديبهشت ماه گذشته گواه اين ادعاي ما است . روزهايي كه يكدلي و همراهي ما آن را ساخته و پرداخته بود تا يكصدا و متحد , حق مسلم و خواست قانوني مان را فرياد كنيم . گرچه پس از آن روزها , بسيار تلاش كردندتا ما در فضاي ركود ناشي از احكام ناعادلانه و دادگاهها و محدوديتهاي روز افزون , معيشت و منزلت واقعي مان را فراموش كنيم اما معلمان به درستي نشان دادند كه اگر هزار زخم برداشته و مورد هر نوع تهمت و تهديد قرار گرفتند , باز هم از حق خود به عنوان جامعه فرهنگيان فرهيخته , كناره گيري نخواهند كرد .
در واقع اين همان عمل رو به جلو و اكتيوي است كه در آستانه ارديبهشت ماه , معلمان از آن بهره جسته و راه اعتراض براي دفاع از شرافت خويش را پيش ميگيرند . بله , معلمان همانگونه كه تا كنون نيز نگذاشتيم گردي از تحقير و سكون بر پيشاني حركتهاي مان بنشيند از اين پس نيز در مقابل همه بيعدالتي ها , تهديد و توهينها , سر خم نكرده و منزلت پايمان شده خويش را باز پس ميگيريم .
ارديبهشت ماه همواره براي ما يك فرصت درخشان بوده و هست چرا كه اين روزها ميتواند در شكل دادن , انسجام و اتحاد ما نقش كليدي ايفا كند , از آن گذشته پس از اين ماه , ماههايي پيش رو است كه بنا بر تجربيات گذشته فرصتي بر عليه ما است چرا كه امكان چنين انسجامي را از دست خواهيم داد , پس ميتوان گفت روزهايي پيش رو است كه به هيچ وجه نبايد آن را از دست داد چرا كه فرصتهاي گذشته هيچ گاه باز نخواهند گشت ودراين يكسال بخوبي آنرا تجربه كرديم .
صحبت از صداهاست, صداهايي كه از حنجره معلمان بر پا خواست و انعكاس يافت . صدايي كه بازتاب خواسته هاي همه فرهنگيان بود , چه در اردبيل چه در بانه و رباط كريم تهران ..... حرفي كه حرف و درد مشترك همه ما است از عدم اجراي لايحه خدمات كشوري تا عدم پرداخت حقوقهاي معوقه .... پس نبايد گذاشت كه روي روزهاي دست نيافتني چون 12 ارديبهشت ماه خاك پاشيده شود وبه فراموشي سپرده شود. بايداين روز را براي باز پس گرفتن حقوق ازدست رفته به ثبت برسانيم . و همانند ارديبهشت ماه گذشته درمقابل مجلس و يا اداره آموزش و پرورش جمع شده و حقوق مان را مطالبه كنيم . پس به هيچ عنوان نبايد آن را از دست داد يا دستخوش دعواهاي زرگري كرد ويا آن را به بيراهه كشاند هركس به هرميزان كه دغدغه مشكلات فرهنگيان را دارد به همان ميزان نيز هزينه پرداخته و پا پيش مينهد كه اين روز را با حركتي درست نه در پستوخانه و رفتن در محلهاي غير متعارفي كه پيشنهاد داده ميشود بلكه در حضور زنده در مقابل حاضران زنده ,فريادها ي رسا را به كرسي نشاند . بنابراين بايد طوري عمل كردكه بيشترين تاثير گزاري را داشت و صداها را به گوش ها رساند وجواب گرفت .
ناديا كريمي
کانون صنفی معلمان ایران صدوربیانیه ی گروه سیاسی،تجاری رابا همه ي ظواهر زيبايش باتوجه به ناهماهنگي با شورای مرکزی و شورای هماهنگی تشکلهای کشور کاری :
خود سرانه جهت دار ، به خاطرخودبزرگ نمایی،و در راستاي بی احترامی
و ازهم پاشیدن شیرازه ی تشکلهای کشورمی داند.
این معلمان که به خاطرپرداخت نشدن ۶ماه اضافه کارخودناخشنود هستند،طی طوماری که بالغ بر ۶۰۰امضاء روی آن زده شده بود،خطاب به مسئولین آموزش و پرورش اعلام کردند،که ازروزشنبه برای همیشه اضافه کارخودرازمین خواهندگذاشت.
در ادامه ی قول و قرارهایی که مسئولین اردبیل به کانون صنفی معلمان این استان داده بودند،تا آنان به اعتصاب خود در هفته ی سوم فروردین پایان دهند،در هفته ی چهارم این قول و قرارها عملی نشد،یکبار دیگر برخی از وزرا،استاندار اردبیل یک مهلت دو روزه را درخواست کردند،تا نهایتا چنانچه دوشنبه ۲۶/فروردین ۱۳۸۷تا مبلغ ۸۰ در صد از طلب معلمان را پرداخت نشود،معلمان اردبیل از دوشنبه ۲۶/فروردین دست به اعتصابی سراسری بزنند. آقای عباسی دبیر کانون صنفی معلمان ایران شاخه ی اردبیل در این باره گفت:آقای نوعی اقدم نماینده ی اردبیل بطور کتبی تذکراتی به وزیر آموزش وپرورش ووزیر اقتصادوداریی داده و نامه ای در این باره به ریاست جمهور نوشته است. دبیر کانون صنفی معلمان ایران-اردبیل در باره ی مطالبات معلمان این استان گفت:حق بازنشستگی،یارانه مسکن،جق التدریس ۳ماه معلمان رسمی،پیمانیومعلمان حق التدریس ، حق لباس خدمتگداران،مابه التفاوت یکساله کارشناسی ارشد،پاداشبازنشستگی،وموراد ریز دیگر جمعا به مبلغ ۶۶۷میلیارد ریال مطالبات معلمان اردبیل است که پرداخت نشده . آقای عباسی افزود: چیزی که معلمان اردبیل را بیشتر ناراحت می کند،کسر حقوق چندین روز آنان است که به بهانه ی روزهای سرد زمستان دولت خودش مدارس را تعطیل اعلام کرده. آقای عباسی در پایان افزود : معلمان اردبیل دادن بن نخود وعدس که دولت با کسر مبلغ ۱۶۰۰۰تومان از حقوق معلمان به نام بن به آنان بازگردانده را توهین به خود دانسته اند.که این ینز یکی از دلایل اعتصاب آنان خواهد بود.
یاد آور می گردد۹ معلم همداني كه در شعبه 106 دادگاه عمومی همدان هر يك به تحمل 91 روز حبس محكوم شده بودند . در مدت تجديد نظر خواهي به راي صادره از سوي اين دادگاه كه انها را بر اساس اتهامات ( .تجمعات غيرقانوني و تشويش اذهان عمومي از طريق صدور اطلاعيه.......) محاكمه كرد . در اعتراض به روند کلی این جریان تقاضای تجدید نظر نداده بودند.
اين پست كه در زير عرايض ميخوانيد توسط يكي از دوستان گرامي مان در يكي از كامنتهاي اخير درج شده بود , از آنجايي كه نظرات بسيار مشابه و حرف دل و درد تمام فرهنگيان نيز مشترك است و من با خواندن اين سطور به اينكه ما ميتوانيم حقوق قانوني مان را محقق كنيم اطمينان پيدا كردم, ميخواستم به اين همكار , آشنا و دوست بگويم كه شما چقدر خوب گفتيد كه افزايش فشار و يا وعده هاي تو خالي نخواهند توانست مانع قدرت اراده هايي شوند كه از بيعدالتي و تبعيض به تنگ آمده اند .اين خود ما هستيم كه روزها و دقايق را ميسازيم , اگر خود ما براي فرو نشاندن فشارها و در مقابل بيعدالتيهاي موجود , آستين بالا نزنيم چيزي عايدمان نميشود جز انفصال از خدمت -اخراج-تبعيد و يا...
و چقدر خوب است كه در اين راستا به دور از هر اختلاف نظري كه ميتواند مانع عمل كرده و جلوي مارا بگيرد دست به دست هم داده و با انسجام و اتحاد تمام , به افق هاي روشن چشم دوخته و تصويري باشيم از آنچه كه بايد . ارديبهشت ماه در راه است و اين خود ما فرهنگيان بوديم كه توانستيم آن روزهاي باشكوه سال قبل را رقم بزنيم . مگر نه اينكه اين پتانسيل در ما نهفته است ؟ همانطور كه با آن اعتراضات توانستيم سال گذشته آقايان را تا حدودي وادار به عقب نشيني كنيم , اگر اين حركتها ادامه داشت حتما به نتيجه مطلوب هم ميرسيديم , امسال , اين ماه , اين روز , اين لحظه ميتواند يك نقطه شروع جديد باشد . و اگر ما توانستيم روزهاي باشكوه اسفند و ارديبهشت را بسازيم , قطعا ميتوانيم آن را تكرار كنيم .
اميد در ذره ذره جان توست
كه باور داشته اي ......
ناديا كريمي - سه شنبه87.1.20
”ضمن تبريک حلول سال جديد حضور تمامي همکاران عزيزم.اميدوارم امسال سالي پر خير و برکت براي تمامي همکاران گرامي و در کل سالي مبارک برا ي فرهنگ و فرهنگي باشد گرچه اين آرزويي است که چندان به بار نشستن آن اميدي نداريم .فشارهاي متعددي به ما معلمين وارد ميشود که ديگر فرياد اعتراضي سر ندهيم و حاليمان شود که هرگونه اعتراضي يعني انفصال از خدمت -اخراج-تبعيد و يا...
حکومت اين را به درستي درک کرده است که فرهنگيان و فرهيختگان جامعه در مقابل ظلم وستم سر تسليمي فرود نخواهند آورد و در همين راستاست که با افزايش فشارهاي خود و دادن وعده هاي پوچ و توخالي به گمان خود ميخواهد ما را از سر دادن فرياد عدالت خواهي و رفع تبيعض باز دارد شايد در ظاهر از حضور فرهنگيان در ميدان مبارزه با ناداني مسئولان کاسته شده است اما اين آتشي زير خاکستر است که بزودي دامان کساني را خواهد گرفت که دانسته يا نادانسته به فرهنگ و فرهنگي توهين کردند و در مقابل فرياد حق خواهي معلمين- زندان و .... براي آنان به هديه آوردند.با همه ي اين اوصاف نبايد بيکار نشست مطمئنا راههايي وجود دارد که بدون آسيب رساندن به معلمان ميتوان ضربه هاي جانانه اي به مسببين اين فشارها وارد کرد .
به شکلي که همه ي مردم متوجه اجحافي شوند که در حق ما ميشود چون حکومت بگونه اي در رسانه هاي خود سخن ميگويد که جامعه گمان ميکند قشر معلم قشر مرفه و قدر ناشناسي است پس لازم است بگونه اي اين تفکر باطل از ذهنها کنار رود مثلا درج فيشهاي حقوقي يک معلم و ساير پرسنل دستگاههاي دولتي در يک برگه و توزيع آن در سطح گسترده ( در جامعه يا سايتهاي پرطرفدار) .ميتوان نقشه ي حکومت را نقش بر آب کرد و مردم را با واقعيتهاي آموزش و پرورش آشنا نمود.
عصر ما عصر تکنولوژي و اطلاعات است ميتوان بدون حضور فيزيکي و با ترفندهاي ابتکاري صداي خودمان به گوش دنيا برسانيم بدون اينکه آسيبي به ما وارد شود و اين نيازمند تفکر و تعقل همکاران عزيز و ارائه راهکارهاي مختلف و عملي در اين باب است .
خواهش من اين است که دوستان گرامي بعنوان سرگرمي اين مطالب را نخوانند و در پي يافتن راه و راههاي عملي در جهت رساندن فرياد حق خواهي ما معلمين بگوش کساني باشند که هنوز هم طالب شنيدن حرف حساب و منطقي هستند.
اين مطلب را در آخر بگويم که بنا به اطلاعي که از منابع موثق دارم دولت هيچ اراده اي براي پرداخت مطالبات نداشته و قصد دارد با دادن وعده هاي پوچ سال تحصيلي را به پايان رسانده و به نوعي تفرقه در جمعيت معلمان ايجاد کند که کسي دنبال حق و حقوق خود نباشد اين را جدي بگيريد و هر راهي براي خنثي کردن نقشه حکومت در رابطه با فرهنگيان داريد را به نوعي به اطلاع ديگران برسانيد . همکاران و دوستان عزيز با سهل انگاري خود کاري نکنيد آينده از ما و شما به بدي ياد کند در آخر سخني از دکتر شريعتي : در عجبم مردمي که زير شلاق ظلم وستم زندگي مي کنند بر حسيني مي گريند که آزادانه زيست.” سعيد
آیا این صدای عدالت خواهی معلمان ایران است که این بار از اردبیل طنین انداز می شود؟نخستین التیماتوم کانون صنفی معلمان ایران(اردبیل) به سازمان آموزش و پرورش اردبیل:
چنانچه تاروز پنج شنبه ۲۲افروردین ۶ماه حق التدریس و بن های ما راپرداخت نکنند، معلمان اردبیل از روز شنبه ۲۴ فروردین بطور گسترده در مدارس ابتدایی ،راهنمایی ومتوسط اعتصاب خواهند کرد.وتا برکناری مجید زاده رئیس سازمان آموزش وپرورش اردبیل به اعتصاب خود پایان نخواهند داد.
از دید معلمان اردبیل آقای مجید زاده شایستگی این پست راندارد.
کانون صنفی معلمان اردبیل می گوید: درچند روز گذشته معلمان اردبیل در بسیاری از مدارس این شهر سر کلاس ها ی خود حاضر نشدند که با وساطت کانون صنفی معلمان ایران راضی شدند تا روز پنج شنبه شکیبا باشند. معلمان اعتصاب کننده پیشنهاد اعضای هیات مدیره ی کانون را پذیرفته به کلاس بازگشتند، همچنین هیات مدیره کانون اردبیل می گوید: دراین باره ملاقاتهایی با امام جمعه محترم داشته ایم ،و از نگرش خوب ایشان نسبت به اوضاع معلمان سپاسگزاری می نماییم.
به نام خداوند جان وخرد
سه خبر از استان اردبيل
1- بر اساس اخبار موثق از همكاران تحصن خود جوش معلمان در مدارس اردبيل شروع شده و در دبيرستان باقر العلوم ناحيه يك اردبيل دبيران اين مدرسه از رفتن به كلاس درس امتناع نموده و خواهان گفتگو با مسئولان اداري شده اند كه مدير مدرسه جهت فرستادن معلمان به كلاس ناچار شده تا با مسئول اداره و مسئول حراست سازمان آموزش و پرورش تماس گرفته و در حضور معلمان درخواست آنان را اعلام كند و از طرف مسئول ذكر شده پاسخ داده شده كه درخواست معلمان در طي نامه اي كه شامل 12 بند است به وزارت آموزش و پرورش ارسال گشته ولي تا كنون پاسخ دريافت نشد است . لازم به ياد آوري است كه مطالبات معلمان استان اردبيل چندين ماه است كه پرداخت نشده و در ايام سخت سرماي زير 30 درجه هم از حقوق معلمان به دليل تعطيلي مدارس كاسته شده است كه همين امر موجب نارضايتي اكثر معلمان در استان اردبيل شده است .
2- امروز 15 فروردين در دومين روز كاري مدارس در شهر اردبيل اس ام اسي در بين معلمان رد وبدل مي شد كه اگر تا اواخر همين هفته مطالبات معلمان پرداخت نشود آنان دست به تحصن در مدارس خواهند زد . ضمنا همين معلمان درخواست استعفاي رئيس سازمان آموزش وپرورش يعني جناب آقاي مجيد زاده را نيز خواهان هستند .
3- در شهرستان مشگين شهر هم معلمان براي اعتراض به كسر نمودن ايام تعطيلي از حقوقشان نامه اي اعتراض آميز را بصورت طومار امضاء و طي آن خواهان بركناري رئيس اداره آموزش و پرورش شهرستان مشگين شهر شده اند .
اين اخبار بوسيله همكاران در اختيار وبلاك قلم معلم قرار گرفته است .
با تشكر از اين همكاران
15 / 1 / 1387
در روزها و هفته هاي گذشته متاسفانه شاهد يك فضاي تفرق و ركود در بين معلمان ميباشيم . نوشته هاي برخي همكاران خواسته يا نا خواسته معلمان را به سكوت وا ميدارد , از جمله اين نوشته ها مطالبي با اين مضمون است كه ”راهكارهاي گذشته و اعتراضات و تجمعات ديگر در بين معلمان جايي ندارد و بايد به راهكارهاي جديد انديشيد” خواننده محترم وب اتحاد معلمان , به نظر شما اين جمله چه معنايي دارد ؟ جز اينكه زيرآب همه تلاشها و سختي هاي كه تا كنون همكاران كشيده اند را زده و اين اقدامات را بي ارزش جلوه ميدهد ؟ همه ما به خوبي ميدانيم كه همين اعتراضات بود كه دولت را تا حدودي وادار به عقب نشيني نمود متاسفانه به دلايل مختلف نتوانستيم آن را ادامه دار و دنباله دار سازيم كه اگر اين امر محقق ميشد قطعا تا حدودي به يك سري خواسته هايمان ميرسيديم .
در حال حاضر نيزهر روز و هر روز اخبار مربوط به عدم پرداخت حقوقها , اضافه كاريها , اجرا نشدن لايحه خدمات كشوري و ..... را ميبينيم و ميخوانيم , با هر فرهنگي كه صحبت كني , حرفهاي بسيار زيادي براي گفتن دارد , با اين وجود اين بيعملي و ركود حاضر نتيجه چيست ؟ نقش ما در گسستن زنجيرهاي ياس و نا اميدي چيست ؟ ما همسفران جاده سپيده صبحيم , اينكه از كجا به هم پيوستيم مهم نيست . مهم اين است كه تا به آخر در پيمودن اين راه در كنار هم خواهيم بود . ما واژه همدلي را دوباره در فرهنگ اجتماعي معنا خواهيم كرد و اين برايمان ارزشمند است .
ما معلمان از اين همه تبعيض و بيعدالتي به تنگ آمده ايم . سال قبل ودرست درهمين روزها بود كه درمقابل مجلس تجمع كرديم, رند جديد اين اعتراضات ما صنفي و براي بهرمند شدن معلمين وفرهنگيان ازحداقل حقوق متناسب با تورم رشد يابنده بود اما از آنجا كه آنها حاضر به پاسخگويي نبودند به زودي به يك چالش جدي برعليه بيعدالتي تبديل شد , و البته همه ما خوب ميدانيم كه اين اعتراضات ريشه در مشكلات عميق وديرينه ما داشت . اين حركات تا جايي ادامه داشت كه به احكام احضارو بازجويي و زندان رسيد حتي اخراج كه ميدانيم در شرايط زيستي معلم ايراني با حقوق بسيار محدود چه معنايي دارد ؟حال سوال ما اينجاست كه آيا تمام اين محدوديتها و اعمال فشارها ميتواند سير روبه جلو و روند صعودي كه معلمان تا اسفندماه 85 داشتندمتوقف سازد ؟ چرا معلمان در شرايط فعلي اينقدر ساكت شده اند ؟ آيا اين در شان و منزلت معلم هست كه مورد اهانت و توهين قرار بگيرد و دم بر نياورد ؟ اكنون كوچكترين اولويت هاي معلمين كه كف خواسته هايشان است بلاجواب مانده . حاكميتي كه حتي از پرداخت اين مينيمم ها هم عاجز است چطور ميتواند بااحكامي نظير تبعيد و وثيقه و حبس مانع از فريادهاي به حق ما شود ؟ در حالي كه معلمان قبل از آنكه كوچكترين حركتي شكل گرفته باشد در صحنه هاي مختلف حضور خود را به اثبات رسانده و شركت فعال داشته اند :
سرگذشت سال 1386 در کردستان
به بهانه به پایان رسیدن سال 1386 بر آن شدم که از حافظه ام یاری جویم وخاطراتی از مهرورزی؛ دولت مهرورزاحمدی نژاد رادرسال 86 مرور کنم. این مهرورزان که فریاد عدالت خواهیشان گوش فلک را کر کرده است و مدعی بسط و گسترش عدالت برای تمام جهان می باشند می خواهند با کدام کارنامه قبولی ادعایشان را ثابت کنند؟
اینک گوشه ای از مهر ورزی آنها را بیان می کنم.
ــــ با نظر سنجی و گفتگوی کوتاه با همکاران و فرهنگیان می توان به این نتیجه رسید، که آنها امیدی به بهبود کیفیت در آموزش وپرورش دانش آموزان ندارند و کیفیت در آموزش وپرورش هم اکنون سیر نزولی و منفی را طی می کند و فرهنگیان خود ناامید و بعظاَ نیز بی تفاوت شده اند و این جمله که:
